6 مرداد 1396 @ 11:42

شیخ ابراهیم بابویه

به نام خدا

سلسله مباحث روحانیت دارابکلا

طی دو سال گذشته تا اکنون سعی مداوم نموده ام تا عُلما و روحانیت روستای دارابکلا _این بزرگان و مفاخران ماندگار محل مان_ را به اختصار معرفی کنم تا سهم و نکلیفم را نسبت به حقّی که آنان برگردنمان دارند کمی اَدا کرده باشم. همۀ آن نوشته ها در وبلاگ دیگرم «روحانیت دارابکلا: اینجا» بایگانی و قابل دسترسی ست.

اینک امروز یکی دیگر از کسانی که به نحوی در سلسله روحانیت روستای دارابکلا جای دارد، معرفی می کنم یعنی جناب حاج شیخ ابراهیم بابویه دارابی پدر رفیق گرانقدرم احمد بابویه دارابی

شیخ ابراهیم بابویه دارابی. 5 مرداد 1396. ارسالی جناب یک دوست
شیخ ابراهیم بابویه دارابی. 5 مرداد 1396. ارسالی جناب یک دوست

شیخ ابراهیم، شیخی و آخوندی می خواند. قصد داشت شیخ و روحانی شود. مقداری خواند ولی سختی روزگار و معاش  تنگ آن دوران موجب گشته بود، نتواند این راه را بتمامه طی نماید. مثل برادرش شیخ قربان ذاکر پیشکسوت اهلبیت علیهم السّلام.

اما وی هیچ گاه حریم خود را از روحانیت جدا نکرد و از نزدیکان آنان بود و هست و با مرحوم آیة الله آقا دارابکلایی و سایر روحانیان حشر و نشر همیشگی و صمیمانه داشت و دارد. بطوری که همۀ دارابکلایی ها وی را «شیخ ابراهیم» و به لهجۀ محلی «شخ اوریم» می خوانند.

او از خاندانی خوب در ببخیل دارابکلاست. از ابتدای جوانی تا کنون یک پای ثابت مسجد و تکیۀ دارابکلا بوده و همچنان در این راه، خادم الحسین (ع) باقی مانده است. و اخیراً برای ساخت تکیۀ ببخیل نیز خیز برداشته است.

شیخ ابراهیم بابویه دارابی. 5 مرداد 1396. ارسالی جناب یک دوست

شیخ ابراهیم بابویه دارابی همیشه آرام و خندان بود

شیخ ابراهیم اهل کار و کوشش و کشاورزی بود. او 25 سال یا بیشتر، در شرکت نکاچوب کار کرده است و مدتی ست بازنشسته شده است اما دست از تلاش نشسته است. اساساً فردی کاری و تلاشگر و پُر جُست و خیز است. مردی خوش اخلاق، مذهبی، متدیّن، خدوم و درستکار و از مردان مورد وثوق روستاست.

مهمانواز است. سال های دور وقتی بارها و بارها با رفقا به اتاق مجردی و مخصوص رفیقمان احمد در بالاخانه ی شان می رفتیم، از او و همسر نیک و مهربانش جز خوش رویی و استقبال و خوشحالی و پذیرایی های عالی چیزی ندیدیم.

.

شیخ ابراهیم بابویه دارابی. مکتبخانۀ قدیم دارابکلا. عکس از مجتبی آهنگر عکاسی داراب

شیخ ابراهیم بابویه. مکتبخانۀ قدیم دارابکلا. عکس از مجتبی آهنگر عکاسی داراب

برای این مرد مذهبی و نیک محل، آرزوی بقای عمر و سعادت و سلامت می کنم. چون بنا بر خلاصه نویسی ست به همین مقدار بسنده می کنم و نامش را ماندگار می دانم و به او و همسر بسیار مهربانش و نیز دوست ارزشمندم احمد سلام و سپاس دارم. از جناب یک دوست بابت تهیه و ارسال عکس های ایشان بسیارممنونم. پایان. قلم قم دامنۀ دوّم.

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد